Esvararon os meus sentires...
Esvararon os meus sentires
na fervenza emerxida
do teu sangue derramado sobre
o xardín das miradas esquecidas.
Os ecos da noite trouxeron anacos doados
do teu nome que fora desterrado de eiquí:
campo vermello de castos desexos.
Alleas cores tinxiron o amplo horizonte
que denantes da fuxida o significara todo
para o camiñante.
Ateigado de recordos medra o frío
nos epitafios onde repousan os restos
dun sangue derramado.

